W ramach projektu zrealizowano 30 interdyscyplinarnych wydarzeń kulturalnych, w tym: warsztaty muzyczne, warsztaty literackie, warsztaty malarskie / plastyczne, warsztaty fotograficzne, warsztaty filmowe, warsztaty performance, warsztaty kulturalno-edukacyjne, warsztaty teatralne oraz warsztaty „W szkole Filmowej”, angażując uczestników w różnym wieku. Współpracowano z partnerami, co umożliwiło bogatą ofertę edukacyjną, łączącą 7 dziedzin sztuki. Projekt wpłynął na integrację społeczności, budowę postaw obywatelskich i wzmocnił sektor kreatywny regionu. Innowacyjne formy warsztatów wspierały kreatywność i myślenie lateralne uczestników. Projekt skupił pracowników nauki, edukacji, oświaty i kultury, artystów, wolontariuszy, świadków bezpośrednio związanych z wydarzeniami Piaśnickimi. Wykorzystano nieszablonowe rozwiązania edukacyjne i artystyczne, co podniosło jakość przedsięwzięć kulturalnych oraz zachęciło partnerów zaangażowanych w realizację zadania do rozszerzania własnych kompetencji. Ponadto poza bogatą artystycznie i merytorycznie ofertą animacyjno-edukacyjną w programie warsztatów, w projekcie przeprowadzono część zajęć bezpośrednio w instytucjach kultury i sztuki, co umożliwiło odbiorcom zadania korzystanie z dóbr dziedzictwa kulturowego i uczestniczenia w kulturze.
FRAGMENT WYWIADU W RAMACH PROJEKTU Z ADOMEM HEBLEM W RAMACH REALIZACJI WARSZTATÓW TEATRALNYCH:
Produkcja teatralna od powstania scenariusza oraz emocje towarzyszące ludziom chcącym nawiązać więź z poprzednimi pokoleniami to zagadnienia, którymi zajęła się grupa uczestników warsztatów teatralnych w ramach projektu Fundacja Sedlaka „Piaśnica – kultura miejsca”. Wzięli w nich udział zarówno zajmujący się od lat amatorsko teatrem, jak i nowicjusze.
Spotkanie miało za zadanie przybliżyć aktorom pracę scenarzysty, tak, aby więź, często nieznających się osób, a nawet żyjących w innych epokach – mogła przynieść dobry rezultat artystyczny. Prowadzący przybliżył uczestnikom tajniki tworzenia angażującej opowieści próbując odpowiedzieć na pytanie o rolę spontaniczności i systematyczności w procesie twórczym. W drugiej części uczestnicy szukali poszczególnych, uniwersalnych elementów fabuły w znanych sobie filmach, książkach i sztukach teatralnych.
Trzecią częścią była praca z emocjami, ciałem, mimiką. Aktorzy odgrywali coraz bardziej pogmatwane relacje po to, by w końcu przystąpić do stworzenia etiudy pantomimicznej, która stanowiła czwartą część spotkania.
W ostatnim etapie udało się opowiedzieć bez słów historię dwójki chłopców, których sąsiedzkie relacje zmieniały się tak, jak zmieniały się nastroje w przedwojennych realiach Kaszub. Osaczająca ich ideologia, śmierć i wzajemna nienawiść zmieniały ich, ale wciąż pozostawała przestrzeń na dialog, nawet jeśli był on pozbawiony słów. W ten sposób uczestnicy próbowali artystycznie „domknąć” nagle zakończone historie ofiar w Piaśnicy oraz innych miejscach masowych mordów. W myśl motta projektu „Bo nie o śmierć tu chodzi, ale o życie” zamiarem artystów było nawiązanie więzi z dawnymi ludźmi i pozwolenie na zbudowanie dalszego ciągu opowieści tak, aby życie mogło zatriumfować. Na koniec uczestnicy spostrzegli, że choć w etiudzie nie zamieszczali intencjonalnie poznanych wcześniej części składowych scenariusza, wszystkie one zostały w niej zawarte. Prawidła tworzenia opowieści okazały się zatem uniwersalne, ponadczasowe i dostępne dla każdego. Opowieść drzemie w każdym człowieku, a warsztaty skłoniły uczestników do uzewnętrznienia jej i nadania jej formy.
11.12.2024 r. | warsztaty teatralne | Piaśnica – kultura miejsca